Je kunt een goede onderdanige zijn, zelfs met een laag zelfbeeld

Je kunt een goede onderdanige zijn, zelfs met een laag zelfbeeld

Wanneer het een perfecte wereld zou zijn, zou niemand zich verbinden in relaties, verliefd worden en samen een toekomst opbouwen, totdat we mensen waren die zich realiseerden dat we gelukkig waren met wie we zijn. We hielden van onszelf, en maakten ons ook nooit zorgen over onze fouten of tekortkomingen. Dat geldt dan natuurlijk voor alle relaties, kinky en vanilla. Maar we leven niet in die perfecte wereld … noch zou ik dat willen. Na een tijdje wordt het waarschijnlijk saai.

Ik heb mensen horen zeggen – tegen mij maar ook tegen anderen – dat BDSM niet werkt als een onderdanige een laag zelfbeeld heeft en onzeker is.

Voordat ik dit als onzin uitroep, met het uitgangspunt van mijn overtuiging, zal ik je dit zeggen … Als je lage zelfrespect je ertoe brengt om je eigen relaties te saboteren, dan is dat misschien een echte verklaring. In BDSM, vooral als onderdanige, als je niet die stap durft te nemen om op je partner te steunen en te accepteren wat zij van jou vinden en dienovereenkomstig te handelen, ja dan zal het waarschijnlijk niet werken. En als je blijft twijfelen over alles wat jouw Dominant tegen jou of over jou zegt, en je kunt je daardoor niet overgeven aan de protocollen en regels van je relatie, zal je zeker problemen hebben.

Maar dat betekent niet dat als je denkt dat je lelijk bent, dik, stom of een aantal andere van de gemiddelde dingen die we over onszelf zeggen, dat je geen gezonde relatie kunt hebben.

Het betekent wel dat het moeilijker zal zijn – en vereist veel geloof en vertrouwen.

Laag zelfbeeld is een feit van het leven voor velen van ons. Toen mijn Daddy en ik elkaar ontmoette, had ik al een moeilijke periode achter me liggen. Ik kwam terecht in een mentale spiraal van schaamte, angst en zelfhaat die waarschijnlijk te gruwelijk was om te zien. Ik geloofde oprecht dat dat ik altijd bij mensen achter zou blijven van wie ik hield. Ik geloofde dat ik niet kon vertrouwen op wat goed of slecht voelde. En alleen al de gedachte dat ik weer naakt zou staan voor iemand anders…oh nee echt niet.

Ik ben niet anders dan veel mensen met een laag zelfbeeld. Onze redenen verschillen alleen wat betreft de oorzaak. Voor mij was ik altijd anders dan iedereen om me heen. Te stil, te slim (althans als een kind), te veel, te dik, te stom, te uitgesproken, te alles. Ik werd gepest tijdens de lagere school (je weet wel, enkele van de meest vormende jaren van ons leven) en het voortgezet onderwijs. Het was pas op de middelbare school dat ik me kon mengen met studenten van verschillende leeftijden en maten om mijn eigen draai, mijn eigen ik te vinden.

Die voor mij moeilijke jeugd bleef me achtervolgen, die lelijke woorden, die bleven bij me. Ik “accepteerde” dat ik te veel van alles was en ik  handelde ook dienovereenkomstig. Ik weet goed hoe ik me moet gedragen zodat je niet merkt dat ik er ben. Ik weet hoe ik uitdagend veel te veel moet zijn en gebruik het in mijn voordeel (voor een geintje of om te shockeren). Helaas, de overtuiging, over wie ik ben blijft hangen. Ik ben erg goed in excuses aanbieden voor mezelf – voordat ik zelfs maar iets zeg of doe.

Toen ik mijn D/s relatie instapte, was het lage zelfbeeld nog steeds goed op zijn plaats. Dat soort dingen verdwijnen niet op magische wijze gedurende de nacht. In mijn eerste relatie koos ik ervoor om mijn twijfels te negeren en me te concentreren op wat ik te horen kreeg. Het kon me niet schelen wat ik dacht, alleen wat hij dacht en zei. Ik stond hem toe mij te leiden en concentreerde me daarop. Helaas liep die relatie totaal fout. En zakte ik nog dieper weg.

Met mijn Daddy, de voor mij beste man die ik ooit heb gekend – vanilla of kinky – is het totaal anders. Hij nam een actieve rol in het veranderen van opvattingen over mezelf. Dagelijkse bevestigingen waren een begin. Consequent leuke dingen over mij vertellen waren een ander stukje van de puzzel. En het mooiste en beste wat hij deed – en nog steeds doet – is trouw zijn aan zijn woord en  consequent zij , elk moment van de dag. Ik zal het altijd moeilijk vinden iemand aan zijn woord te houden als ik inconsequenties zie in hun gedrag. Dat is tenminste hoe ik het bekijk.

Gek als ze klinken, dagelijkse bevestiging – mezelf in de spiegel bekijken en een reeks positieve dingen over mezelf zeggen – hebben echt gewerkt. Ik voelde me een achte dwaas dat ik het deed. Maar hoe meer je jezelf iets vertelt, hoe meer je het gelooft. Ik had al zoveel jaren tegen mezelf gezegd dat ik dik, lelijk en raar was – en ik had duidelijk alles geloofd. Het jaar waarin ik mezelf vertelde dat ik mooi was en geluk verdiende deed wonderen

Tegenwoordig kan het me niet meer zoveel schelen wat andere van me denken, qua uiterlijk tenminste. Denk dat ik mooi ben, of niet. Denk dat ik dik ben, of niet. Denk dat ik te stil ben, of niet. Het maakt me niet meer uit. (ik ben er nog wel mee bezig om niet te geven om wat mensen vinden van mijn mening of mijn schrijfvaardigheid – maar we zijn allemaal een mens in uitvoering, nietwaar?)

Dat gezegd hebbende, zelfs nu is het niet altijd gemakkelijk.

Het gaat over de keuzes die je maakt.

Mijn Daddy en ik vechten niet, maar we maken wel eens ruzie. Het is zeldzaam, maar het gebeurt. Hij kan soms zijn stem verheffen; waardoor ik aan zijn voeten kan vallen en om vergiffenis kan vragen voor alles wat ik dan ook maar fout gedaan zou kunnen hebben gedaan, of het maakt me kwaad omdat er tegen me geschreeuwd wordt. Een verheven stem van iemand waar ik om geef, is een vreemde trigger die overgebleven is van een moeilijke periode uit mijn jeugd en waarin dan al mijn herinneringen hieraan rond schreeuwen.

Als we gedoe hebben, neig ik om dezelfde reactie te hebben (in mijn hoofd natuurlijk).

“Wat als Hij stopt met van me te houden?”

“Wat zou ik zonder Hem doen?”

“Ik was weer te luid, te overheersend, te veel (kies een of meer)”

“Ik hoop dat ik niets heb verpest”

Uiterlijk wordt ik stil, ga naar een andere kamer, ga geen ruzie verder maken en zit daar met mijn verdriet. Ik ben aan het leren om mijn reactie niet te laten zien omdat ik weet dat het niet gebaseerd is op de realiteit van de situatie. Ik geef toe dat ik op dat moment een meisje ben van de tranen, ik ben ook een little weet je.

Hij heeft geleerd te wachten tot Hij gekalmeerd is van zijn ergernis en ik ben gekalmeerd van mijn reactie, alvorens met mij te komen praten. We werken door waar het maar om draait, en we gaan verder.

Mijn punt is dit. Ik beschouw mezelf als een goede onderdanige vrouw. Ja ik heb nog genoeg te leren (nietwaar?) Maar ik ben een goede partner en ondergeschikt aan Hem. Mijn eigenwaarde belemmert dat niet. Waarom?

Ik kies ervoor om mijn vertrouwen in Hem te stellen en niet in die gemene stemmen in mijn hoofd.

Ik kies ervoor om mijn onderdanige natuur de overhand te laten nemen en de gewoonte weg te duwen voor het omgaan met de wereld die ik mezelf heb aangeleerd. Ze waren voor zelfbescherming maar dat betekent niet dat ze de juiste waren of gezond zijn.

Ik kies ervoor om een moment te nemen, de angsten en twijfels te erkennen die na al die jaren nog steeds rondhangen – en ze dan te negeren en te vertrouwen op wat ik dagelijks zie of hoor.

Ik kies ervoor om een harnas te dragen in de dagelijkse wereld. Een pantser wat zegt: “Het kan me niet schelen wat jij van me vindt, want ik weet precies wat Hij denkt. En zijn mening is het meest belangrijk”. Hoe meer ik dat doe, hoe meer het me niet kan schelen wat andere van me vinden”. Het bevrijdt.

De problemen met het zelfbeeld blijven hangen, maar het is hoe ik ervoor kies om te reageren dat zegt hoe “goed” ik ben als onderdanige. En dat is het punt dat mensen missen. Het lage zelfbeeld is niet het probleem – het is hoe we ons leven door die gevoelens laten leiden. Maar dankzij een geduldige Dominant ben ik in staat om over die negatieve zelfpraat te zegevieren.

Ik twijfel er niet aan dat andere mensen dat ook kunnen doen. Het helpt om de juiste partner te vinden – het soort dat je opbouwt, in plaats van je af te breken.

©2018 Simone – bdsmenkink.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *